ลูกหมากปถมัง หลวงปู่คง พระเกจิเขมร สร้างเพียง 48 ลูก 

มวลสารประกอบด้วย ผงนามสนธิ ผงปถมัง ผงตรีนิสิงเห น้ำมันสัตตพิชิต ผ้าจีวรเก่าหลวงปู่ ผงพระเนื้อว่านเก่าแก่ ชันโรงใต้ดิน รังหมาร่า ลูกหมากตายพราย อิทธิคุณ เสริมพลังอำนาจ วาสนา บารมี อย่างเอกอุให้แก่ผู้บูชา

หลวงปู่คง ท่านอยู่ประเทศเขมร และเดินทางไปๆมาๆระหว่าง ชายแดนไทย-กัมพูชา บ่อยครั้งช่วงที่ท่านแข็งแรง การสร้างวัตถุมงคลแต่ละอย่างแต่ละรุ่นนั้นไม่มากนัก ตอนนี้ท่านมีอายุมากกว่า 97 ปี หลวงปู่คงนี้ เมื่อครั้งที่ท่านทำพิธีปลุกเสกกุมารทองรุ่นแรก เดิมทีท่านไม่มีรอยสักยันต์ตามเนื้อตัวท่าน แต่พอเริ่มพิธีการปลุกเสกระหว่างในพิธีนั้น อักขระขอมเขียวๆจะปรากฏขึ้นมาและวิ่งไปรอบตัวหลวงปู่คง นับว่าอัศจรรย์มาก ท่านยังมีวิชาบางวิชาที่แทบจะสูญหายไปแล้ว เพราะไม่มีผู้สืบทอด คือวิชาการสร้าง บ่วงนาคบาศก์ เขมรบน ชั้นสูง ซึ่งสายวิชาเขมรบนชั้นสูงนั้น จะต้องใช้พลังจิตมากในการเรียกลูกงูองอาจที่ตายพรายในไข่ ให้เลื้อยออกมาขดเป็นวงกลมเอง เรียกวิชานี้ว่า "พญานาคคายแก้ว" และก็ยังมีวิชา งูกินหาง ดั้งเดิมตำรับสายวิชาเขมรบน นี้อีก คือ ให้งูที่จะหมดอายุขัย มากินกันเอง (โดยต้องเป็นงูเห่ากินงูจงอางเท่านั้น)และวิชาบ่วงนาคบาศอีกชนิดหนึ่ง ต้องให้งูทั้งสามชนิดกินกันเอง งูแสงอาทิตย์ งูเห่าและงูจงอาง วิชาต่างๆนี้ หลวงปู่คงท่านสืบทอดมาจากสายเขมรบนทั้งหมด ซึ่งตกทอดการเล่าเรียนสืบกันมาจากพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 นับว่าหาไม่ได้ง่ายๆแล้วสำหรับผู้ที่สืบทอดสายวิชาเขมรบนแท้ๆอย่างหลวงปู่คง (ในสมัยโบราณพันปี สายวิชาเขมรบน จะสามารถร่ำเรียนได้ก็เฉพาะหน่อเนื้อกษัตริย์สืบทอดกันมาเท่านั้น) มาสมัยนี้ วิชาสายเขมรแตกออกไป มีทั้งเขมรบน (สายกษัตริย์ชั้นสูง) เขมรกลาง (สำหรับผู้ที่ร่ำเรียนต่อทอดกันมาอย่างหลวงปู่คง ซึ่งมักจะเป็นภิกษุ และอาจารย์ต่างๆรวมทั้งผู้ที่มีศีลธรรม) เขมรล่าง (ต่ำ) เป็นสายวิชาชาวบ้านซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสียถ้านำไปใช้ไม่ถูกวิธี