การพิจารณาองค์พระพุทธชินราชอินโดจีนจะพิจารณาจากการจดจำพิมพ์ขององค์พระ จำฝีมือการแต่งตะไบทั้งด้านข้างขององค์พระและด้านใต้ฐานขององค์พระ และสุดท้ายก็คือการพิจารณาจากกระแสเนื้อขององค์พระที่มีระยะเวลาการสร้างมานานถึง 67 ปี ส่วนในเรื่องโค๊ตนั้นคร่าว ๆ ก็คือ พระพุทธชินราชอินโดจีนได้รับความนิยมมากจึงหมดในระยะเวลาอันแสนจะรวดเร็ว และก็หาเช่าไม่ได้อีก ทางพุทธสมาคมจึงได้นำพระที่ไม่ได้ตอกโค๊ตที่เหลืออยู่ออกมาจำหน่ายให้ประชาชนเช่าบูชาในประมาณปี พ.ศ. 2516 และก็หมดไปในปลายปี พ.ศ. 2526 ภายในระยะเวลา 1 ปี เช่นกัน ในการพิจารณาองค์พระพุทธชินราชอินโดจีนจะพิจารณากระแสเนื้อพระ ขั้นต้น แล้วจึงตามด้วยโค๊ตดอกจัน และอกเลา ซึ่งมีหลายโค๊ตหลากหลายลักษณะ เพราะโค๊ตแกะออกมาหลายอัน เนื่องจากพระพุทธชินราชอินโดจีนสร้างจำนวนมากนั่นเอง อีกทั้งการตอกโค๊ตติดบ้างไม่ติดบ้าง จึงเป็นที่มาของคำว่า “พระแท้ โค๊ตปลอม’ เป็นไปได้อย่างไร และพระมีทั้งแต่งและไม่แต่งมากมาย ชนิดที่แต่งพองาม และแต่งแบบชัดเจน สวยงาม ก็มีในตลาดพระเครื่องในปัจจุบัน