รูปเหมือนยกครู (มหาพราหมณ์) รุ่นแรก

รูปเหมือนรุ่นแรกของพ่ออาจารย์พล ซึ่งถ้าไม่มั่นใจหรือไม่ดีจริงจะไม่สร้างไม่ทำรูปเหมือนตัวเอง ถ้าเอาไปเงียบหรือช่วยใครไม่ได้ จะทำให้ขายหน้าตัวเองทำไม

มีหลากหลายเสียงเรียกร้องกันมาว่าต้องการพบพ่ออาจารย์ซึ่งวันๆหนึ่งนอกจากท่านจะทำงานเเละทำมงคลวัตถุให้พวกเราเเล้ว ท่านก็ไม่มีเวลาเสียเลยที่จะรับเเขกได้ เพราะในการทำของเเต่ละอย่าง หากกำลังทำอยู่ในฤกษ์ถ้ามีคนมาหาท่านก็จะเกรงใจออกมาให้การต้อนรับซึ่งเท่ากับว่าที่ทำอยู่นั้นคือพังต้องเริ่มใหม่

เพื่อจะคลายปัญหาทางเรื่องนี้ พ่ออาจารย์จึงได้มีดำริสร้างรูปเหมือนของท่านขึ้นเป็นครั้งเเรก เพื่อให้พวกศิษย์ได้นำไปบูชาติดตัวเป็นรูปเปรียบของท่านให้มีพุทธคุณเลอเลิศวิเศษบนบานศาลกล่าวได้

รูปเหมือนนี้ดีอย่างไร
1. รูปเหมือนของเรานี้ เรายกหัวครูพระฤาษีนารอดไว้ ใครอาราธนาห้อยคอ เราขอไว้เเล้ว ไม่ต่างจากเขาทำการครอบเศียรครูพระฤาษีนารอดให้กับตัวเองเลย เเล้วนอกจากนี้ ก็สามารถนำไปคล้องให้กับคนในครอบครัวได้ทุกคน เหมือนเป็นการครอบครู ซึ่งไม่ต่างจากเราครอบให้เอง
2. รูปเหมือนของเรานี้เราปรุงเเต่งความรู้สึกนึกคิด ทำให้เขาสื่อกับเราได้ เป็นเสมือนสื่อกลางระหว่างศิษย์กับอาจารย์ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ให้เขาเอาธูป36ดอก จุดปักขึ้นกลางเเจ้งยกรูปเหมือนเราเสมือหัวเเล้วนึกถึงเรา ถ้าไม่เกินกรรมอธิษฐานไว้ย่อมสำเร็จทุกเรื่อง
3. รูปเราเราเสก เศียรพระนารอด เราก็เชิญท่านก็มาเสกของท่าน ต่างคนต่างเสกเเต่สุดท้ายบรรจบพร้อมกันพอดีกัน พระฤาษีนารอดนี้เปรียบเสมือนประธานของฤาษีทั้งมวล เป็นตัวเเทนของฤาษีทั้ง108พระองค์ เราจึงเลือกท่านมาเพราะเวลาเธอห้อยก็ไม่ต่างอะไรจากอาราธนาครูทั้ง108พระองค์ไว้กับตัวเองและอีกประการหนึ่ง เพราะเราตั้งใจให้เป็นสื่อกลางจริงๆ นอกจากพระฤาษีนารอดจะเป็นประธานตัวเเทนของพระฤาษีทั้ง108เเล้ว ท่านยังเป็นผู้ส่งสาส์นจากสวรรค์เป็นกระบอกเสียงของพระผู้เป็นเจ้าทั้ง3 เมื่อใดที่เขาอาราธนาอธิษฐานผ่านเราหรือผ่านพระนารอด เมื่อนั้นความปรารถนาของเขาย่อมสำเร็จ

มีครูอยู่เหนือหัว รับรองว่าเราไม่ทิ้งเเน่นอน ไม่ให้เสียศักดิ์ศรีที่เราทำรูปเหมือนรุ่นเเรกของตัวเอง รูปเหมือนนี้เราอาราธนาเราเสกให้เป็นตัวเเทนของครูบาอาจารย์ในสายเราทั้งหมด

ที่ก้นองค์พระจะเจาะรูอุดเม็ดกริ่งเเร่เหล็กไหลไว้ด้วย ส่วนรูซ้ายขวาก็อุดผง ซึ่งผงที่อุดนั้นรูหนึ่งท่านจะใช้ผงกระปุกครูผงลบเก่าของสมเด็จโต อีกรูหนึ่งจะบรรจุผงที่ท่านลบถมไว้เองสูตรอิติปิโสทุกกลบท ท่านว่าอุ่นใจได้เหมือนศิษย์อยู่กับครูเเน่นอน (ในรูปยังไม่ได้อุดกริ่ง ท่านเอาเเผ่นทองเหลืองยัดไว้เพื่อเวลาอุดเเละเขย่าจะได้เกิดเสียง เป็นภูมิปัญญาเเบบชาวบ้านๆโบราณ)

ท่านบอกว่าบางครั้งฉุกเฉินไม่ทันต้องจุดธูปบอกกล่าว ก็อาราธนาขึ้นมาเขย่าบอกกล่าวเราบอกกล่าวครูฤาษีได้ เม็ดกริ่งภายในเหมือนกับสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวเป็นสิ่งขับเคลื่อนพลังชีวิต ถือเป็นคติที่ว่าเอาครูบาอาจารย์แบบมีชีวิตไปช่วยฉุดชักให้เขาไม่ต่ำกว่าคน ไม่จนกว่าใคร

รูปเหมือนรุ่นเเรกนี้ ท่านเเกะในลักษณะสมัยท่านนุ่งขาวห่มขาวเเละไว้หนวดซึ่งหนวดท่านก็ขาวเเละยาวเเล้วณ.ปัจจุบัน ส่วนมวยผมท่านก็เกล้าไว้ด้านหลังตามนั้นจริงๆเเม้ทุกวันนี้ก็ยังเกล้าอยู่ ศิษย์หลายคนที่เห็นก็เลยเรียกว่ารูปเหมือนมหาพราหมณ์ เพราะลักษณะที่ท่านแกะออกมาดูเหมือนพราหมณ์จริงๆ ท่านก็ไม่ได้ตำหนิอะไร ท่านว่าก็ดีเเล้ว เขาว่าพระเวลาจะช่วยจะเลือกความเหมาะสม นี่เขามาตั้งให้เราเป็นพราหมณ์เสียเเล้ว ก็ดี จะได้ช่วยกันได้ทุกเรื่องไม่ติดขัดอะไร ช่วยเท่าที่ฆราวาสคนนี้จะช่วยได้(ก็เป็นคำพูดขำๆเเต่เเฝงความหมายของท่าน)

รูปเหมือนรุ่นเเรกนี้เป็นของดีที่เพียบพร้อมไปด้วยพุทธคุณเน้นทุกด้านพร้อมกัน ทั้งฉุดชักดวงชะตา หนุนดวง ค้ำดวง ดวงชงปีชงพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก เมตตามหานิยม มหาเสน่ห์ ทำมาค้าขาย กันอุบาทว์จัญไร กันเคราะห์กันกระทำย่ำยี แคล้วคลาด คงกระพัน เเละอื่นๆ ท่านว่าเเค่รูปพระฤาษีนารอดถ้าทำถูกสร้างตามศาสตร์ฤาษีจริงๆก็ลึกซึ้งเเละมีคุณหนักเเน่นพอแล้ว

ถือว่าเป็นครั้งเเรกที่ทำรูปเหมือนครูยกครู ท่านว่าเขาเอาไปนี่สบายใจได้เลย หัวครูก็เเทนครู108องค์รวมเราด้วยเรียกว่ารูปเหมือนเกิน100ยังได้เลย ท่านพูดเเบบยิ้มๆ (ท่านพูดเล่นๆเเต่เราคิดว่าไม่ธรรมดาจริงๆ)

ไม้ที่สร้างนี้ก็เอามาจากชุดไม้ช่อฟ้าสมเด็จโตนั่นเเหละ เอาไม้ของอาจารย์มาเเกะลูกศิษย์เเค่ไม้ก็มีความผูกพันธุ์กับท่านเเล้ว ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมยังเหลือ เพราะว่าออกอะไรมาคนก็สั่งกันเต็มที่รายการละ2-3องค์ เเต่ท่านเลื่อยท่านทำไว้เป็นแผ่นๆรอแกะเท่านั้น เมื่อไม่มีผู้สั่งท่านก็ไม่ทำ ท่านว่าเขาคงยังรู้สึกว่าไม่ใช่เเละไม่โฉลกกับเขา ถ้าเขาเจอเเละรู้สึกว่าใช่เขาก็จะเอากันเอง ไม่ต้องห่วงพระชุดไม้เเกะของเรานี่มีไม่เยอะ ทำตามที่เขาสั่ง ต่อไปให้พลิกเเผ่นดินหาก็ไม่มี

รายการนี้ ผมขอย้ำเลยว่า ถ้าเป็นลูกศิษย์ท่านก็สมควรจะมีไว้จริงๆเพราะท่านตั้งใจทำมาก ดูจากงานเเกะ ท่านตั้งใจทำจริงๆไม่ให้เสียชื่อรุ่นเเรกของท่านเองเเละครูบาอาจารย์ถ้าไม่ตั้งใจไม่ทำให้เสียชื่อเเน่กับรูปเหมือนของตัวเอง

คาถาอาราธนา
ยะมะหัง ครูอาจาริยัง สรณังคโต อิมินาสักกาเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชยามิ
ทุติยัมปิ ยะมะหัง ครูอาจาริยัง สรณังคโต อิมินาสักกาเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชยามิ
ตะติยัมปิ ยะมะหัง ครูอาจาริยัง สรณังคโต อิมินาสักกาเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชยามิ

มีรูปเหมือนรุ่นเเรกเหมือนอาราธนาท่านไว้กับตัวกับคอเรา ไกลเเค่ไหนก็เหมือนใกล้ มีสื่อผูกพันธ์ ใจถึงใจกันตลอด ท่านว่าให้บอกกล่าวพูดคุยกับเราบ่อยๆผ่านรูปเหมือนเราที่เขาห้อยนั่นเเหละเเล้วอะไรๆที่เขาขอก็จะดีเอง อย่าขออะไรที่เป็นไปไม่ได้เเละเกินกรรมเท่านั้นพอ * อะไรที่เป็นไปไม่ได้ เช่นหาของเสน่ห์เอาไปเขียนชื่อดาราใส่จะให้ดารามานอนด้วยหรืออย่างไรอันนี้ผมก็ไม่เข้าใจ เช่นนี้เป็นต้น

ท่านว่าห้อยเเล้วอย่าให้มันหนักคอเปล่า รูปเหมือนของเราถ้าเป็นศิษย์เรา ทำดียิ้มเเล้วทำไปได้เลย ถ้าจะทำอะไรไม่ดี ทำเรื่องที่ชั่วร้าย ก็ให้เขาอายครูของตัวเขาบ้าง เธอเชื่อมั๊ยว่าถ้าเขานับถือเราจริงๆคิดว่าเราเป็นครูเขาจริงๆเเล้ว เมื่อเขาห้อยรูปเรา เขาจะไม่กล้าทำความชั่วเลย เพราะเขาจะเกรงใจครูบาอาจารย์ของเขา

พุทธคุณจะดีเเค่ไหน สมกับที่พ่ออาจารย์มั่นใจหรือไม่ ประสบการณ์จากพวกเราจะเป็นเครื่องพิสูจน์ เเต่ส่วนตัวผมคิดว่า ถ้าใครจะช้าก็ช้าไปเถอะ เพราะไม้หมดหรือท่านเบื่อไม่อยากทำเมื่อไหร่ก็เป็นอันว่าจบดื้อๆ ไม่ต้องรอประสบการณ์อะไรมากมายเลย เเค่พ่ออาจารย์ท่านมั่นใจเเละกล้าทำออกมาเพียงเท่านี้ก็เชื่อขนมกินได้เเล้ว

ส่วนเรื่องกริ่งนั้น ท่านว่าขอเเละค่อยเขย่า อย่าเขย่าบ่อยนักเดี๋ยวเราจะปวดหัว

ขอขอบคุณข้อเขียน คุณคุรุปาละ มา ณ ที่นี้ด้วยครับ